Η συνιστώμενη συχνότητα των επισκέψεων στον οδοντίατρο μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το προσωπικό επίπεδο στοματικής υγιεινής και την ύπαρξη ή μη άλλων παραγόντων (π.χ ιστορικό περιοδοντικής νόσου, κάπνισμα, διαβήτης κ.ά). Ωστόσο, μια γενική κατεύθυνση είναι να κάνετε τακτικό οδοντιατρικό έλεγχο κάθε έξι μήνες ώστε να ανιχνεύονται οποιαδήποτε πιθανά προβλήματα στα αρχικά τους στάδια.
Συμφώνα με την Αμερικανική Οδοντιατρική Ομοσπονδία , η συνιστώμενη συχνότητα για το βούρτσισμα των δοντιών σας είναι δύο φορές την ημέρα για 2 λεπτά με φθοριούχο οδοντόκρεμα. Επίσης συνίσταται η χρήση οδοντιατρικού νήματος 1 φόρα την ημέρα για το καθαρισμό των μεσοδόντιων περιοχών.
Το βούρτσισμα το πρωί βοηθά να απομακρύνετε την πλάκα και τα βακτήρια που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ το βούρτσισμα πριν τον ύπνο εξασφαλίζει ότι οποιαδήποτε υπολείμματα τροφίμων και βακτήρια από όλη την ημέρα αφαιρούνται.
Και οι δύο επιλογές μπορούν να καθαρίσουν αποτελεσματικά τα δόντια σας όταν χρησιμοποιούνται σωστά.
Ωστόσο, οι ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες προσφέρουν μερικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις συμβατικές. Συνήθως διαθέτουν ενσωματωμένους χρονοδιακόπτες για να εξασφαλίσουν ότι βουρτσίζετε για τα συνιστώμενα δύο λεπτά και μερικά μοντέλα έχουν ακόμα αισθητήρες πίεσης για να σας προστατεύουν από το να βουρτσίζετε υπερβολικά δυνατά. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την πρόληψη βλάβης των ούλων. Επίσης, οι ηλεκτρικές οδοντόβουρτσες είναι γενικά πιο εύκολες στη χρήση για άτομα με περιορισμένη δεξιότητα.
Η επιλογή ανάμεσα σε ηλεκτρική και χειροκίνητη οδοντόβουρτσα εξαρτάται τελικά από τις προσωπικές σας προτιμήσεις και ανάγκες. Είτε αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε ηλεκτρική είτε συμβατική οδοντόβουρτσα, βεβαιωθείτε ότι επιλέγετε μια με μαλακές τρίχες ώστε να αποφύγετε να τραυματίσετε τα ούλα και τα δόντια.
Ανεξάρτητα από τον τύπο οδοντόβουρτσας που επιλέγετε, το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η διατήρηση μιας συνεπούς και ενδελεχούς ρουτίνας υγιεινής στόματος.
Είναι η νόσος που προσβάλλει τους ιστούς, οι οποίοι στηρίζουν τα δόντια (ούλα, κόκαλο). Αρχικά, πρωτοεμφανίζεται η ουλίτιδα, η οποία εκδηλώνεται με τη μορφή του ματώματος των ούλων, όταν βουρτσίζουμε τα δόντια μας και συνοδεύεται από κακοσμία. Εάν δεν διαγνωσθεί και θεραπευθεί έγκαιρα, τότε τις περισσότερες φορές καταλήγει σε περιοδοντίτιδα.
Η περιοδοντίτιδα είναι το εξελικτικό στάδιο της ουλίτιδας, όπου εκτός από τη φλεγμονή των ούλων, παρουσιάζεται και φλεγμονή στο κόκαλο που στηρίζει τα δόντια. Έτσι, καθώς προχωρά η νόσος, τα δόντια χαλαρώνουν, αποκτούν σημαντική κινητικότητα και τελικά πέφτουν.
Η κύρια αιτία εμφάνισης της περιοδοντικής νόσου είναι η μικροβιακή πλάκα. Μεταξύ των δοντιών και των ούλων υπάρχει μια σχισμή, η ουλοδοντική σχισμή, η οποία «φιλοξενεί» πάντοτε ορισμένο αριθμό μικροβίων. Εάν τα μικρόβια αυτά δεν απομακρυνθούν αποτελεσματικά με την κατάλληλη στοματική υγιεινή, τότε πολλαπλασιάζονται και διευκολύνουν την ανάπτυξη και άλλων μικροβίων, τα οποία μεγεθύνουν το πρόβλημα.
Η περιοδοντική νόσος εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα όπως μάτωμα των ούλων, ερυθρότητα και διόγκωση των ούλων, αποκόλληση των ούλων από τα δόντια, συρρίκνωση των ούλων, αλλαγή της θέσης των δοντιών, κινητικότητα των δοντιών, κακοσμία, πύον κλπ.
Αν ο ασθενής παρουσιάζει ορισμένα από αυτά, θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια από τον περιοδοντολόγο.
Η περιοδοντική νόσος μπορεί να διαγνωσθεί από τον οδοντίατρο κατά την επίσκεψη του ασθενούς στο ιατρείο με ακτινογραφίες και κλινική εξέταση.
Οι κύριες μέθοδοι θεραπείας της περιοδοντικής νόσου είναι δύο. Η μη χειρουργική (συντηρητική) και η χειρουργική μέθοδος.
Η μη χειρουργική μέθοδος αφορά την εκπαίδευση του ασθενούς σε ένα νέο πρόγραμμα στοματικής υγιεινής και την απομάκρυνση της φλεγμονής, με αποτρύγωση και ριζική απόξεση, δηλαδή με βαθύ και αποτελεσματικό καθαρισμό. Στόχος αυτής της μεθόδου είναι η απομάκρυνση της πέτρας από τα δόντια και η λείανση της ρίζας του δοντιού, προκειμένου να επαναπροσφυθούν τα αποκολλημένα ούλα.
Σήμερα, σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιείται η τεχνική των lasers σε συνδυασμό με την μη χειρουργική θεραπεία.
Ωστόσο, πολλές φορές λόγω βαρύτητας της νόσου αλλά και ιδιομορφίας των δοντιών η μη χειρουργική θεραπεία δεν είναι αρκετή. Σε αυτές τις περιπτώσεις το πρόβλημα επιλύεται πλήρως με τη βοήθεια μικροχειρουργικής επέμβασης.
Τέλος, και οι δύο μέθοδοι είναι πιθανό να συνοδεύονται από διάφορα φάρμακα ανάλογα με την περίπτωση του κάθε ασθενούς.
Έρευνες δείχνουν ότι η περιοδοντική νόσος έχει συνδεθεί με πολλά προβλήματα υγείας όπως ο διαβήτης, η καρδιαγγειακή νόσος, η νόσος Alzheimer και οι πρόωροι τοκετοί. Ενώ οι ακριβείς μηχανισμοί δεν κατανοούνται πλήρως, πιστεύεται ότι η φλεγμονή που προκαλείται από την περιοδοντική νόσο μπορεί να συμβάλει στη φλεγμονή που παρατηρείται και σε άλλα μέρη του σώματος, πιθανώς επιδεινώνοντας υπάρχουσες καταστάσεις ή αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισής τους.
Παράλληλα έρευνες δείχνουν ότι η περιοδοντική θεραπεία μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στη συνολικότερη υγεία μειώνοντας τους δείκτες συστηματικής φλεγμονής.
Βεβαίως. Η σωστή στοματική υγιεινή αποτελεί την αποτελεσματικότερη μέθοδο πρόληψης της νόσου. Μετά από κάθε γεύμα είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε τα κατάλληλα μέσα στοματικής υγιεινής (οδοντόβουρτσα, οδοντικό νήμα, μεσοδόντιο βουρτσάκι), όπως σας έχει υποδειχθεί από τον οδοντίατρό σας.
Εάν δεν νοσείτε, είναι απαραίτητο τώρα κιόλας να ξεκινήσετε αυτό το προληπτικό πρόγραμμα. Εάν όμως πάσχετε από τη νόσο, θα πρέπει πρώτα να θεραπευθείτε, στη συνέχεια δε, να εφαρμόζετε συνεχώς το πρόγραμμα της στοματικής υγιεινής που ειδικά για την περίπτωσή σας, θα υποδείξει ο οδοντίατρος σας. Μετά το τέλος της θεραπείας είναι απαραίτητο να επισκέπτεστε σε τακτά χρονικό διαστήματα τον οδοντίατρο σας για έλεγχο της κατάστασης των περιοδοντικών ιστών.
Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν τεχνητά υποκατάστατα της ρίζας ενός ή περισσοτέρων δοντιών τα οποία στηρίζουν τις επιεμφυτευματικές προσθετικές αποκαταστάσεις.
Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούνται ως επί το πλείστον από τιτάνιο ή κράμα τιτανίου. Το τιτάνιο είναι απόλυτα βιοσυμβατό υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται εδώ και αρκετές δεκαετίες στην ορθοπεδική. Ως εκ τούτου, είναι ένα δοκιμασμένο, απόλυτα ασφαλές υλικό, που δεν δημιουργεί κανένα κίνδυνο στην υγεία του ασθενούς, ούτε και προξενεί αλλεργικές αντιδράσεις.
Κατάλληλος ασθενής είναι κάθε ασθενής με υγιές ιατρικό ιστορικό, καθώς και πολλοί ασθενείς με ελεγχόμενα γενικά νοσήματα, μετά από συνεννόηση του οδοντιάτρου με τον θεράποντα ιατρό.
Όσον αφορά για την περιοχή που θα δεχθεί το εμφύτευμα, θα πρέπει να έχει επαρκές οστικό υπόβαθρο, έτσι ώστε το εμφύτευμα να τοποθετηθεί με σταθερότητα και με απόλυτη ασφάλεια από σημαντικά ανατομικά στοιχεία που γειτνιάζουν με την περιοχή της εμφύτευσης (π.χ. ιγμόρειο, νεύρα).
Η διάγνωση της επάρκειας του οστού γίνεται με ακτινογραφική εξέταση που περιλαμβάνει πανοραμική ακτινογραφία και αξονική τομογραφία (dental scan).
Σήμερα, σε πολλές περιπτώσεις ελλείψεως οστού, η ανάπλασή του μπορεί να επιτευχθεί με σύγχρονες τεχνικές οστικής ανάπλασης (οστικά μοσχεύματα, μεμβράνες).
Τα οδοντικά εμφυτεύματα κατασκευάζονται από βιοσυμβατά υλικά τα οποία έχουν υποστεί εκτεταμένη έρευνα και επιλέγονται επειδή έχουν υψηλό επίπεδο συμβατότητας με το ανθρώπινο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος να απορρίψει το σώμα σας κάποιο οδοντικό εμφύτευμα είναι πολύ χαμηλός.
Ενώ ένα οδοντικό εμφύτευμα δεν θα απορριφθεί, μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις όπου το εμφύτευμα δεν θα ενσωματωθεί πλήρως με το οστό. Αυτό είναι πολύ σπάνιο και συνήθως οφείλεται σε παράγοντες όπως ανεπαρκής ποιότητα ή ποσότητα οστού, ανεπαρκής χειρουργική τεχνική ή ιατρικές καταστάσεις που επηρεάζουν την επούλωση.
Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος οποιονδήποτε προβλημάτων, πραγματοποιείται προσεκτική αξιολόγηση και σχεδιασμός πριν από τη τοποθέτηση του εμφυτεύματος. Επιπρόσθετα, η τήρηση των οδηγιών φροντίδας μετά την επέμβαση, η τακτική παρακολούθηση και η καλή στοματική υγιεινή είναι ουσιώδεις για την επιτυχή ενσωμάτωση του εμφυτεύματος.
Μακροχρόνιες μελέτες έχουν καταδείξει ότι τα καλά συντηρημένα οδοντικά εμφυτεύματα έχουν υψηλό ποσοστό επιτυχίας και μπορούν να διαρκέσουν για δεκαετίες ή ακόμα και για ολόκληρη τη ζωή
Για να εξασφαλίσετε τη μακροζωία των οδοντικών εμφυτευμάτων, είναι κρίσιμο να διατηρείτε καλή υγιεινή του στόματος, να πραγματοποιείτε τακτικούς οδοντιατρικούς ελέγχους και να ακολουθείτε τις οδηγίες φροντίδας που σας παρέχει ο οδοντίατρος σας. Η σωστή φροντίδα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη επιπλοκών όπως οι λοιμώξεις ή η απώλεια οστού γύρω από το εμφύτευμα.
Η διαδικασία της τοποθέτησης είναι μια απλή χειρουργική επέμβαση, αντίστοιχη μιας εύκολης εξαγωγής ενός δοντιού. Ως εκ τούτου, τις περισσότερες φορές ο ασθενής δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερο πόνο, παρά μόνο λίγο πρήξιμο για τις πρώτες 3 ημέρες. Απαιτείται προσοχή στη λήψη του φαγητού (κρύο και μαλακό για τις πρώτες 2 ημέρες), αποφυγή καπνίσματος, αποφυγή ασπιρίνης, εφαρμογή κρύων επιθεμάτων και χορήγηση αντιβιοτικού και αναλγητικού.
Τις περισσότερες φορές οι ίδιοι οι ασθενείς ομολογούν ότι η συμπτωματολογία ήταν κατά πολύ ηπιότερη της αναμενόμενης!
Παρόλο που πρόκειται για μια ευρέως διαδεδομένη άποψη, γεγονός είναι ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες που να αποδεικνύουν ότι οι φρονιμίτες είναι υπεύθυνοι για την μετακίνηση των δοντιών προς τα εμπρός και την πρόκληση συνωστισμού.
Θα πρέπει να αφαιρούνται όταν:
Όλοι οι ασθενείς με έγκλειστους φρονιμίτες πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά. Τα έγκλειστα δόντια που επιδεικνύουν παθολογία ή βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν παθολογία, πρέπει να αφαιρούνται.
Στην απουσία παθολογίας ή σημαντικού κινδύνου παθολογίας, συνιστάται ενεργή κλινική και ακτινογραφική παρακολούθηση.
Ναι, για τον ιατρό με την εξειδικευμένη εκπαίδευση, όπως και την πείρα για να ολοκληρώσει αυτήν την επέμβαση ανώδυνα, γρήγορα και με τη λιγότερη δυνατή μετεγχειρητική επιβάρυνση για τον ασθενή.